Wróciłam. Jechałam z niechęcią - nie do Tatr, a do prognoz pogody, które zwiastowały deszcze i burze. Poniekąd prognozy się sprawdziły, jednak dały mi co nieco zobaczyć. Szpiglasowa Przełęcz i Szpiglasowy Wierch zdobyte, jednak z racji deszczyku przy schodzeniu daliśmy sobie spokój z Wrotami Chałubińskiego. Innym razem - na szczęście nie czuję z tego powodu wielkiego niedosytu.
Zastanawiałam się, czy wejść trasą łatwiejszą, czyli od Moka ceprostradą, a zejść trudniejszą. Ale jednak zostałam przy swojej metodzie - gorszą wchodzę, lepszą schodzę. Trasa zaczęła się więc w Palenicy Białczańskiej, ciągnęła przez Wodogrzmoty Mickiewicza, Dolinę Pięciu Stawów Polskich, gdzie odbiła na szlak na Zawrat, po czym zaprowadziła na Szpiglasową Przełęcz, skąd było już tylko 15 minut do Szpiglasowego Wierchu. Następnie z powrotem zeszliśmy na przełęcz, skąd ceprostradą w lekkim deszczu przemaszerowaliśmy do Morskiego Oka, gdzie była pompa! Lało i lało (jak nas nie było). W drodze do samochodu zaszliśmy do Doliny Roztoki, w której nigdy nie byliśmy, odwiedzając ostatnie nieodwiedzone schronisko w Tatrach Polskich. Yes, yes, yes ;) Zapraszam na fotorelację :)
 |
| Wodogrzmoty Mickiewicza |
 |
| powoli i słońce się pojawia |
 |
| Drogowskaz - 2h 10' do D5S (w praktyce ok. 1h 40') |
 |
| I dochodzimy do D5S! |
 |
| szlak na Szpiglas |
 |
| widok na szlak, przełęcz i wierch |
 |
| widok na D5S ze Szpiglasowego Wierchu |
 |
| widok na D5S ze Szpiglasowego Wierchu |
 |
| widok ze Szpiglasowej Przełęczy - daleko Czarny Staw pod Rysami |
 |
| zbliżamy się do Moka |
 |
| Schronisko w Roztoce |
